تمرینات سیستم های توانایی کاربردی در ورزش کشتی
ساعت ٢:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۱ آذر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: روش تمرین در کشتی

تمرینات سیستم های توانایی کاربردی در ورزش کشتی

 

 1 تمرینات سیستم فسفاژن (سیستم بیهوازی غیرلاکتیک ):

 

 انجام فعالیت ورزشی با حداکثر توان به مدت 6 الی 8 ثانیه،

 

 دوره حداکثر ریکاوری بین هردو تمرین 3 الی 5 دقیقه،

 

 نوع ریکاوری مستلزم استراحت مطلق در عضلات درگیر است،

 

 تعداد تکرار تابع محدودیت خاصی نیست.

 

2-مرینات سیستم اسید لاکتیک ( سیستم بیهوازی لاکتیک ):

 

 انجام فعالیت ورزشی نزدیک ماگزیمم،

 


طول مدت هر وعده تمرین بین 30 الی 180 ثانیه،

 

 دوره ریکاوری معادل زمان تمرین با انجام حرکات و نرمشهای سبک،

 

 تکرار بین 5 الی 15 بار در هر روز و کلاً 2 روز در هفته.

 

 3-تمرینات سیستم هوازی :

 

 آن قسمت از سیستم انرژی هوازی که در کشتی کاربرد دارد نوع Intensive Endurance آن است.

 

 این سیستم فعالیتهای بین 2 الی 8 دقیقه را در شدتی معادل 90 درصد ضربان قلب بیشینه ((90% heart rate max پوشش میدهد.بنابراین تمرینات ارتقاء دهنده این سیستم عبارتند از :

 

 فعالیت ورزشی با شدتی حدود 90 درصد ضربان قلب بیشینه،

 

 طول مدت هر وعده تمرین از 2 دقیقه شروع و نهایتاً به 8 دقیقه میرسد

 

 دوره ریکاوری حدود 5 دقیقه،

 

 تعداد تکرار تمرین 5 الی 6 بار در هر روز و حداکثر 2 روز در هفته میباشد.

 

 همانطور که قبلاً ذکر شد، کاربرد دیگر تمرینات هوازی در رشته کشتی کاستن از وزن بدن میباشد. بدین منظور تمرینات هوازی نوع Extensive Endurance مورد استفاده قرار می گیرند:

 

 دوی سبک با شدت 70 تا 80 درصد ضربان قلب بیشینه،

 

 به مدت حداقل 45 دقیقه بدون وقفه و ریکاوری،

 

 تعداد تکرار تمرین یک بار در هر روز و 3 روز در هفته.

 

 انرژی مورد نیاز این فعالیت ورزشی فقط از متابولیسم بافت چربی تامین میگردد که نهایتا به کاهش وزن منجرمی شود.

 

 برنامه تمرینات ورزشی رشته کشتی را میتوان در 5 فاز تا زمان رقابتها طراحی نمود. اهداف و مختصات این فازها عبارتند از :

 

 فاز اول – در این مرحله آغازین، تمرینات بدنسازی بصورت عمومی در سالن بدنسازی پی گرفته شود.هدف بالا بردن مقاومت عضلات در برابر تجمع اسید لاکتیک است.

 

 فاز دوم – در این مرحله هدف بهبود قدرت و توان و نیز افزایش مقاومت عضلات مورد استفاده در کشتی است.

 

 فازسوم – هدف از تمرینات این مرحله تکمیل و افزایش قدرت وتوان عضلات بدن کشتی گیر با توجه به نوع و تکنیک های خاص ورزشکار است. این مرحله از تمرینات به شکل مرور فن بر روی تشک کشتی ادامه می یابد. دراین مرحله بیشترین تمرکز بر روی تطابق بیشتر بدن با شرایط اسیدوز متابولیک ناشی ازتجمع اسیدلاکتیک بدن است. تمرینات استقامتی نیز جریان دارند.

  

فاز چهار- این فاز صرفاً به تقویت و افزایش قدرت و توان می پردازد ودر این مرحله بتدریج روزهای تمرینات کاهش می یابد تا زمان ریکاوری بیشتر شود.

  

فاز پنجم – در این فاز تمرینات پریودیزه میشوند، به این معنا که تمرینات قدرتی با شدت بیشتر ولی تکرارکمتر و در زمان کوتاهتر با حداکثر زمان ریکاوری ادامه می یابند. تمرینات عمومی در داخل تشک کشتی جریان دارند.

 

 در طی فازهای پنجگانه فوق تمرینات سیستم فسفاژن و تمرینات سیستم هوازی، همزمان پی گرفته میشوند.

 

با داشتن اهداف تمرینی در هر فاز از دوره تمرین وبا آگاهی ازنحوه تنظیم تمرینات هر سیستم انرژی مورد نیاز در کشتی و نیز با توجه به تقویم رقابتها و زمان ارودها ، مربیان ورزیده می توانند به طراحی تمرین بپردازند.

 

 وجود متغیرهای گوناگون از شرایط بدنی ورزشکاران تا میزان امکانات موجود در اردوهای کشتی، سبب میگردند تا برنامه های تمرینات متفاوت باشند ودر واقع دانش یک مربی کشتی است که طرح تمرین هر ورزشکار را مشخص می نماید.

 

 نکته مهم دیگر پرداختن به مسئله تغذیه ورزشی کشتی گیران در هر مرحله ازتمرین است که تاثیر بسیاری بر راندمان کاری ورزشکاران دارد. برای مطالعه بیشتر در این مورد می توانید به کتب تخصصی و معتبر تغذیه ورزشی و یا به جزوه تغذیه ورزشی ویژه کشتی تالیف نگارنده که در انستیتو کشتی موجود است مراجعه نمائید.

 دکتر بابک شادگان

 متخصص پزشکی ورزشی

 محقق، مرکز تحقیقات بیوفیزیک عضلات، کانادا

 عضو کمیته پزشکی و کنترل دوپینگ فیلا


آموزش کشتی فرنگی و آزاد
 
 
 
 
td class=0pxtopside-botwidth: 100%;http://persianbox.com/templates/public/pb1/images/side-top.gifdiv style=#2f57a2post-botright br //tda href=